Una, you’re aethetically unpresentable (?) for that report. Saan ka naman makakakita ng magre-report nang naka-walking shorts TAPOS naka-polo shirt na long sleeves na super hapit sa katawan? Umurong ata yung pantalon mo noong naglaba ka.

Pangalawa, kapag sinabing reporting, hindi ibig sabihin noon ay ikukuwento mo ang movie na ire-report mo. HELLO. ANALYSIS. Ang laki mo nang damulag hindi ka pa marunong mag-report? Nagdala ka pa ng alalay, eh wala namang binatbat yung report mo.

Dahil sa iyo, naubos ang oras namin ni H sa pagre-report. Dahil sa iyo, panget ang vibes ng klase. At dahil sa iyo, nasira talaga ang experience ko sa supposedly-favorite class ko this semester! Stalker ka na, weirdo ka pa! Buwiset!

Bwiset. Ilang taon na ang lumipas epal ka pa rin. Pinatawad na nga kita sa mga kasinungalingan mo dati, ang kapal mo pang humirit ngayon.

Naloko mo ako. Napa-oo mo ako sa isang date na akala ko e friendly thing lang dahil nga friends na tayo. Anak ng tinapa, huli na nung na-realize ko na iba pala ang gusto mo. Hihintayin mo ko? Don’t bother, pare. Hindi ako uuwi para sa iyo.

Pinamukha mo pa sa akin na nagbago na itsura mo.

honestly… i-deny q man malaki nag bago.. everything..hehe khit phscal apprance nga e… hehe

nag iba rin kc tlaga q.. promise .. kahit aq nanibago sa sarili q.. lalo n nung kinareer q ung pag ggym..ehe lumaki daw aq sa ni ____..hehe pati si ___ nanibago..

Sa totoo lang wala akong pakialam kung ano na itsura mo ngayon. Wala akong pakialam kung ilan na abs mo at lalong wala akong interes malaman ang tungkol sa pagji-gym mo. Pakialam ko ba? Ano gusto mong palabasin sa pagkukwento mo sa akin na nagbago na itsura mo?

Leche. Kahit gaano pa magbago itsura mo, kahit magpa-Belo ka pa at ipa-plastic surgery mo buo mong katawan, ikaw pa rin yan at ang panget mong ugali.

Tigilan mo ko sa mga drama mo. Wag kang feeling. Pasalamat ka dahil ang bait ko pa sayo noon at kinalimutan ko yung mga ginawa mo. At paalala lang, HINDI ko ginawa yun dahil gusto kita. In your dreams, pare. Hindi ako magkakagusto sayo.

TIGILAN MO NA KO, psycho!

Wag mo lang subukan uling gawan ako ng chismis o sirain na naman ang relasyon ko sa iba nating kaibigan. Magkakasubukan talaga tayo. Bwiset ka.

At para malaman mo, pwede pa akong umuwi para kay ___ pero para sayo, hindi kahit kailan man.

Nasubukan niyo na bang pumunta sa official website ng Senate of the Philippines? Puwes, pagkakataon mo na upang bisitahin ito dahil sa napakalaking entertainment value na makikita mo dito. Opo! Hindi lamang sa TV at diyaryo parang perya ang Philippine Politics, pati sa internet!

Wala naman akong masyadong pakialam sa kanilang qualifications because most of them graduated from good schools. Nakakaiyak o nakakatawa lang talaga ang mga nakasulat sa website na ito. For one, pansin niyo bang pinakamahaba ang bio ni Sen. Miriam Defensor-Santiago? Well, I doubt talaga, dahil ang dami niyang pinagkaabalahan during her lifetime. Pero wish ko lang matalino ang nagsulat ng bio niya dahil parang writeup lang for senior year book ang quality ng pagkakasulat. Parang sayang kasi ang dami niyang (academic) accomplishments.

Anyway.

Ang pinaka-malupit na content dito ay ang e-mail addresses! Kung meron sigurong awards para sa most creative e-mail addresses para sa mga senador, sigurado ako, ang award ay mapupunta kay….

DUNDUNDUNDUN!!!

SENADORA NG MASA, LOI EJERCITO!

Shet, man, ang lupet ng e-mail address niya, very professional: oslee@hotmail.com. Hindi ko alam kung initials lang ‘yan, pero kung ako tatanungin mo, parang e-mail address lang ‘to ng high school student. HOTMAIL PA.

Siyempre, kung may hotmail, dapat merong YAHOO!. Examples na lang sila Sen. Panfilo Lacson at Senator Sergio Osmeña III. Haha. Ma-invite nga para makapagconference minsan.

Huling hirit na ‘to. Pansin niyo ba, si Sen. Pia Cayetano lang ang may “title” sa page kung saan nakalista ang mga senador? Pumapapel ah.

speaking of the driver… ai naku iba’t ibang uri talaga ang mga driver (dahil iba’t ibang uri din ang mga tao di ba?)… pero ibang klase yong driver na yon… nagtataka lang ako kung pa’no siya natanggap na driver eh ang suplado niya… kulang na lang awayin niya ang mga pasahero niya.. mukha pa niya nakakatakot kasi parang palaging galit… eh ba’t siya ganon??? dapat pleasant siya sa mga pasahero niya lalo na don sa mga masayahin na pasahero… napapahiya tuloy kasi dini-deadma lang niya pag sinubukan nilang magpatawa…. at tsaka, nong nagwave siya sa isang kapwa driver…ang plastic kaya niya… nagwave nga siya nakasimangot naman.. panira talaga ng umaga ang mga ganonng tao… naghahasik ng masamang vibes sa paligid… (PERO…naisisp ko lang, baka dati, yong driver na yon eh na-a-assign mag-drive ng bus na pumupunta sa mga “bad locations” kaya kailangan niya yong “tough” na image para magtino yong mga sumasakay sa bus niya… OR baka masama lang ang araw niya non… kaya di pa rin tama na i-carry niya sa mga pasahero niya ang kanyang mga kasawian…naks)

Binyag at 1st Birthday

Ang alam ko kaya pinapabinyag ang isang tao ay para sa “ma-i-bless” ang bata. Nung ako wala pang isang linggo nabinyagan na ako, ganun din iyong mga kapatid ko. E bakit ngayon andami kong nababalitaan na pinagsasama na lang ang 1st Birthday ng bata at saka binyag. Sabi nila para iisang party na lang daw. E sino bang may sabi sa kanila na kailangan pa nilang maghanda ng en grande para sa mga okasyong ganito? Kabatabata pa ng mga anak nila tine-train ng gawing business ang mga okasyon. Hindi naman kasi kailangang sa isang restaurant o hotel ito gawin.

7th Birthday

Ano ba ang cultural origin ng 7th birthday? Hindi ko talaga magets kung bakit sine-celebrate ng todo-todo ang ikapitong kaarawan. Hindi ko magets kung bakit kailangang bihisan ang mga bata ng mga kamahal-mahal na mga (oo more than one) gowns or tuxedo at make-up-an ng pagkakakapal-kapal. Birthday ng nung bata hindi naman siya makagalaw ng husto. Nagparty pa siya, e ang mga matatanda lang naman ang nag-eenjoy dun sa party. Naawa lang ako sa mga batag ito. Gustong makipaglaro pero takot makurot sa Nanay. Baka naman magusot ang damit nila. Pweh!

18th Birthday

Ako din naman, nagpaparty noong nag-debut ako. Pero walang kasamang exortion at emptying the life savings ang party ko.

Wedding Social

Ah, eto hindi lang financial extortion, emotional din ang operasyon ng mga nagbebenta ng tickets ng mga wedding socials na mga ito. Nag-originate ang wedding social sa Ukraine, kung saan nagpapa-party ang mga magkakapitbahay para sa nalalapit na kasal ng kapibahay nila. Magbibigay sila ng mga regalo, pagkain, at iba pang kakailanganin ng magsing-irog para sa napipintong kasal. E ngayon, hindi na bayanihan ang namamayani kung hindi ang makatubo na naman ng pera. Pwede ba kung hindi niyo kayang maghanda ng marangyang kasal, wag na kayong manghingi sa ibang tao.

Bridal Shower, Baby Shower at kung anu-ano pang shower 

Okay lang na ipagshower mo ang kaibigan or kapatid mo pero siempre ang mga inirereklamo ko hindi naman kuntento sa ganyan. Dapat buong mundo kasama kaya minsan multiple showers pa ang ginagawa. Sayang nga naman ang mga regalo. 

Kasal

Pagsamasamahin ang mga reklamo sa itaas.

Isa pa ang venue na `yan. Pwede ba sawang sawa na ako sa Chinese Food!!! Pag nakakakita ako ng imbitasyon sa amin, pwede na akong makipagpustahan na siguradong sa M ang handaan. Pwede ba mag-isip naman kayo ng ibang lugar. Alam ko masama ako dahil inaalipusta ko ang party nila. Pero sawang sawa na ako sa Chinese Food!!! Atsaka may karapatan akong magreklamo dahil kung pupunta, magbabayad ako sa kinain ko. Bago pumunta ang mga tao sa handaan, iisipin muna nila magkano per head ang bayad dun sa restaurant na iyon, tapos papatungan pa nila iyon. E di ibig sabihin may bayad at may karapatan akong magreklamo. Hindi ka naman pwedeng hindi makiayon unless gusto mong maging social pariah. Pag kuripot ka, siguradong iiwasan ka na rin nilang imibitahan. Siempre, nakakasira rin sa “business venture” nila ang kakuriputan mo. Paano na ang tubo nila? Hindi lang ang mga kuripot ang hate nila. Ayaw din nila ang nagdadala ng actual gift kapag sa restaurant ang handa. Dapat daw pag sa restaurant cash ang regalo mo. Pag ang party sa bahay, pwede ka ng magdala ng binili mong regalo, kaya lang dapat may ala ka ring dalang pagkain. Hindi lang sapat na bumili kang regalo, dapat magdala ka rin ng pagkain mo, oy. 

Ako wala akong pakialam, e di huwag nila akong imbitahan. Kakain na lang ako sa ibang lugar na mas masarap ang pagkain. Hindi pa ako obligadong makipagplastikan sa mga tao dun. Ang nakakalungkot at nakakainis kasi, nawawala na ang saysay ng okasyong ipinagdiriwang. Puro na lang patungkol sa pera ang nagiging importante.

Marami pang mga imbentong party ang hindi ko nailagay dito. Natabunan na yata ng inis ang utak ko. Pero siguradong may mga iba pang maiibento ang tao. Malay niyo pati pagtubo ng ngipin ng bata gawan na ng party or kaya iyong first steps nila. Malay niyo may magpapa-social na rin dahil kailangan nila ng bagong ilong o bagong boobs.

Bahala na nga sila.

Kani-kanina lamang ay nakatanggap ako ng message mula sa isang kaklase sa elementarya. Hindi naman kami close, pero siyempre, dahil matagal na akong hindi nakakauwi ay nakakataba ng puso ang makatanggap ng mga pagbati hindi ba?

Okay na sana eh, kaso hindi pala siya nag-message dahil gusto niya lang talaga akong kumustahin. Nag-message siya dahil hinahanapan niya ako ng mapapangasawa dito sa lugar na tinitirahan ko para makapag-abroad siya.

Ang taray di ba? Isang description lang ang pumasok sa utak ko noong nabasa ko na ang mga sinabi niya: ABA, MAKAPAL.

Pero nag-isip ako. Baka naman nagbibiro lamang siya, so naisip kong tanungin siya kung seryoso ba sya sa mga sinabi niya. Sa kasamaang-palad, seryoso siya. Lalo lamang akong naguluhan dahil noong tiningnan ko ang kanyang profile eh mukha namang masaya siya sa piling ng kanyang magandang girlfriend at cute na anak. So nagtanong na naman ako sa kanya kung bakit hindi na lang siya magpatulong sa mga kamag-anak niyang nasa ibang bansa rin para pagkatapos eh mabalikan na niya ang kanyang mag-ina?

Well, ang katuwiran ng kumag ay mukhang mas mabilis daw kasi kapag may asawa o fiancee na siya sa ibang bansa. At ang final touch ng kanyang mensahe ay tinanong niya kung kailan ako uuwi para malibre ko siya ng walang limit.

MAKAPAL talaga. Akala siguro namumulot ako ng ginto dito.

Minsan iniisip ko na ang ilan sa mga kakilala natin, magaling lang manghingi. At ang ideya na akala niya eh umuulan ng pera kung sa ibang bansa tayo nagtatrabaho. Hindi ba nila naiisip na kung dolyar ang kinikita ko dito eh dolyar din ang gagastusin ko? Sa kanila siguro, oo, malaki na ang kinikita ko kahit estudyante at part-timer lamang ako, pero ang siste, wala naman ako doon ngayon eh, so ang kinikita ko eh kakarampot lang at sapat lang para panggastos ko.

Hindi naman ako tipo ng iba diyan na dahil nakatira sila sa ibang lugar eh kung ibuyangyang na lang ang kanilang salapi (kung meron man) eh ganoon na lang. Kung ano ako noong umalis ako, ganoon pa rin ako hanggang ngayon. Kaya pasensya na lang, hindi ko siya ililibre ng WALANG LIMIT. Or better yet, hindi na lang ako makikipagkita sa kanya. Tama.

At for the record, hindi ako hingian ng girl o boy friend. Puwede ba.